Biszofit Połtawski - produkcja, działanie, badania

Biszofit jest preparatem do stosowania zewnętrznego. Proces wnikania zawartych w nim składników odbywa się poprzez skórę i błony śluzowe. Wchłanianie mikroelementów przez skórę (głównie przez pory i mieszki włosowe) jest określane resorpcją. Pod powierzchnią skóry znajdują się naczynia włosowate, które przechwytując mikroelementy pochodzące z biszofitu rozprowadzają je razem z krwią po całym ciele. W ten sposób wszystkie składniki zawarte w biszoficie docierają do chorych i osłabionych komórek.
Warto dodać, iż kompleksy mineralne pozyskiwane w sztuczny sposób są przyswajalne przez organizm tylko w 50-60%, podczas gdy przyswajalność naturalnego biszofitu wynosi blisko 100%.

Biszofit naturalny uformował się kilkaset milionów lat temu wskutek wyparowania ekologicznie czystej wody Morza Prehistorycznego i jest naturalnym koncentratem wszystkich mikroelementów w niej rozpuszczonych.
Z czasem warstwy biszofitu zostały całkowicie pokryte minerałami osadowymi i obecnie zalegają na głębokości 1100-1700m od powierzchni ziemi. Wydobywa się je szybami wiertniczymi za pomocą rozcieńczenia wodą. Dlatego sól biszofitu, w przeciwieństwie do soli Morza Martwego otrzymywanej z solanki jezior powierzchniowych, jest absolutnie ekologicznie czysta, ponieważ od momentu utworzenia się przebywa w formie „zakonserwowanej” i nie jest narażona na działanie środowiska zewnętrznego.
Wołgogradzkie złoża biszofitu sformowały się ponad 200 milionów lat temu w okresie Permskim. W tym czasie na terenach od współczesnych Niemiec na północnym zachodzie do obwodu Astrachańskiego Rosji na południowym wschodzie istniało wielkie solne zagłębie morskie. Na początku okresu Permskiego zmienił się tu klimat na gorący i rozpoczął się powolny naturalny proces wyparowania. Stopniowo woda morska zamieniała się w naturalną solankę magnezową, z której po wyparowaniu powstały sole biszofitu.
Ponad 200 milionów lat temu warstwy soli biszofitu w sposób naturalny były najpierw sformowane, a następnie z czasem solidnie zakonserwowane minerałami osadowymi - zabezpieczenie przed działaniem środowiska zewnętrznego głęboko pod ziemią zapewniło absolutną czystość biszofitu.

Pierwszy raz biszofit odkrył niemiecki naukowiec Gustaw Biszof w złożach solnych Niemiec. W 1964 roku w głębinach obwodu Wołgogradzkiego w Rosji znaleziono jedyne na świecie pod względem unikalności zasobów i jakości (czystości) surowca złoża biszofitu. Wtedy zauważono, że robotnicy szybów wiertniczych w kopalniach ropy naftowej kontaktujący się z solanką biszofitu, pozbyli się uciążliwych bólów stawów rąk. Później złoża biszofitu znaleziono na Ukrainie w rejonie Połtawy. Należy zaznaczyć, że na dzień dzisiejszy Permskie zagłębie solne w Rosji oraz Połtawskie na Ukrainie są jedynymi wielkimi obszarami na świecie, gdzie proces wyparowania ogromnej masy wody morskiej przebiegł całkowicie. Podobne procesy obserwowane są w Morzu Martwym, jednak jest to dopiero stadium osadzania się karnalitu. Na osadzanie się naturalnego biszofitu należy jeszcze czekać minimum kilkaset tysięcy lat. Z tego powodu biszofit z wód Morza Martwego jest produkowany w sposób syntetyczny.

Przez ponad 10 lat biszofit połtawski był poddawany rygorystycznym badaniom naukowym, które ustaliły jego skład i działanie na szereg schorzeń i stanów patologicznych. Po serii eksperymentalnych i klinicznych badań udało się ustalić biologiczne i biochemiczne uwarunkowania działania biszofitu na przebieg wielu chorób, jego wielokierunkowe, profilaktyczne i lecznicze spektrum.

Początkowe zalecenia dotyczące używania balsamu tylko jako środka przeciwzapalnego przy chorobach aparatu odpornościowo-wytrzymałościowego rozszerzono do ponad 50 innych zastosowań. Zarówno naukowcy jak i lekarze uzyskali pozytywne rezultaty wykorzystania biszofitu w reumatologii, kardiologii, gastrologii, otorynolaryngologii, traumatologii, stomatologii, dermatologii, endokrynologii, kosmetologii oraz w leczeniu zmian popromiennych.

Doświadczenia laboratoryjne i badania kliniczne wykazały, że biszofit posiada wyraźne działanie przeciwzapalne i rozkurczające, wpływa na procesy miejscowej odporności poprzez stymulację aktywności fagocytów (krwinek odpowiedzialnych za zwalczanie ciał obcych), może również hamować przyrost patogennej flory, grzybów i bakterii żołądkowych. Pierwotnie biszofit był wykorzystywany w kompleksowej terapii schorzeń zapalno-dystroficznych aparatu ruchu i obwodowego układu nerwowego w postaci kąpieli, okładów i masażu. Dzięki swojemu składowi i działaniu może on zastępować sole magnezu, jodu i bromu, tradycyjnie wykorzystywane w fizjoterapii i balneologii.

Zadziwiający skład, działanie i właściwości biologiczne biszofitu pozwalają na wykorzystanie jego preparatów w kosmetologii. Oprócz działania przeciwzapalnego wykazuje również właściwości tonizujące, regenerujące i odżywcze, szczególnie cenne dla skóry i paznokci. Polecany jest w fitnesie i sporcie: usuwa zmęczenie mięśni, likwiduje skutki urazów.

Biszofit Połtawski uzupełnia się w synergicznym połączeniu z Hakoroślą rozesłaną - Zestaw Zdrowe Stawy 1


dodajdo.com

1 komentarze:

Urszula - Proste potrawy pisze...

Ależ cudo:)

Prześlij komentarz

Imię:


Email: